{"id":397,"date":"2013-03-19T01:03:23","date_gmt":"2013-03-19T00:03:23","guid":{"rendered":"http:\/\/www.proof.de\/?p=397"},"modified":"2020-04-20T14:17:40","modified_gmt":"2020-04-20T12:17:40","slug":"hoe-kan-drukinkt-precies-worden-gemeten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.proofs.de\/nl\/wie-genau-kann-druckfarbe-denn-gemessen-werden\/","title":{"rendered":"Hoe kan drukinkt precies gemeten worden?"},"content":{"rendered":"
\n \n
\n \n
\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n \n
\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n \n\n
\n Nu beoordelen<\/span>\n <\/div>\n <\/div>\n

Sinds enkele jaren worden de mogelijkheden voor kleurgerichte metingen van drukinkten steeds eenvoudiger en goedkoper. Daarom wordt vaak aangenomen dat het meten van drukinkt eenvoudig, goedkoop en vooral zeer nauwkeurig is. En dit geldt voor verschillende merken en generaties meettoestellen. Is dit waar?<\/strong><\/p>\n

Als u naar sommige onderzoeken kijkt, lijkt dit niet noodzakelijkerwijs het geval te zijn. De IFRA schrijft bijvoorbeeld voor dat bij het meten van BCRA keramische tegels de kleurverschillen tussen verschillende meetapparaten kleiner moeten zijn dan Delta-E<\/a> 0,3 zou moeten zijn. In werkelijkheid zag het er echter anders uit. In een onderzoek van Nussbaum hadden 8 van de 9 metingen een Delta-E groter dan 2,0; in een onderzoek van Wyble & Rich lagen de afwijkingen tussen Delta-E 0,76 en 1,68. Maar waarom zijn de afwijkingen zo groot?<\/p>\n

Ten eerste verschillen de meetapparaten in de manier waarop ze de te meten oppervlakken verlichten. Dit is in twee opzichten belangrijk: aan de ene kant kunnen metingen, afhankelijk van het materiaal, sterk van elkaar afwijken, simpelweg omdat er bijvoorbeeld maar van \u00e9\u00e9n lichtbron licht op het meetoppervlak schijnt en gemeten wordt. Als een meetapparaat bijvoorbeeld maar \u00e9\u00e9n lamp heeft die onder een hoek van 45 graden op het meetoppervlak schijnt en de reflectie ervan wordt gemeten, kan de meting tot Delta-E 3,0 afwijken als u het meetapparaat alleen maar om zijn eigen as draait. Als een linkshandige en een rechtshandige persoon dezelfde tegels meten met hetzelfde meetapparaat, kan de meting volledig anders zijn, simpelweg omdat ze het meetapparaat anders vasthouden en de tegels onder verschillende hoeken worden verlicht.<\/p>\n

De oplossing hiervoor: Verscheidene lichtbronnen worden in een meetapparaat verdeeld of, in het ideale geval, wordt de verlichting direct in een cirkel onder een hoek van 45 graden uitgestraald om dergelijke effecten te minimaliseren.<\/p>\n

De lichtbronnen<\/strong><\/p>\n

Maar het type verlichting speelt ook een rol. Vroeger werden voor de verlichting voornamelijk wolfraamlampen gebruikt, die een goede Spectrum<\/a> Hun spectrum veranderde echter aanzienlijk tijdens de levensduur van de lamp, vooral in het UV-bereik, en zou daarom tot onjuiste metingen kunnen leiden. En dan is er ook nog het probleem dat een verse afdruk van de drukpers met nog natte kleuren een aanzienlijk hogere Glamour<\/a>- en reflectiefactor, d.w.z. dezelfde afdruk wanneer deze een week later bij de klant wordt afgeleverd. Deze glansverschillen zijn tot nu toe zoveel mogelijk ge\u00eblimineerd met behulp van polarisatiefilters.<\/p>\n

Aangezien de nieuwe D50<\/a> Lichtnorm ISO 13655:2009 vereist verlichting met D50 neonbuizen, maar deze passen niet echt in handige meettoestellen. Daarom zijn verschillende lichtomstandigheden defi<\/a>gecategoriseerd: M0, M1, M2 en M3.<\/p>\n

M0 is de traditionele wolfraamverlichting zoals in de I1 Pro of in de DTP 41 of DTP 70 zonder UV-filter en zonder polarisatiefilter.<\/p>\n

M2 beschrijft hetzelfde, maar met UV-Cut filter, zoals bijvoorbeeld gebruikt in de I1 Pro UV-Cut. Voordelen van de UV-filter: harmonieuze resultaten, zelfs met papier met een optische Verhelderaar<\/a>. Nadeel: Typische productiepapieren bevatten tegenwoordig soms veel optische witmakers<\/a>die papier witter doen lijken door UV-licht te absorberen en als blauw licht te weerkaatsen. Papieren kunnen er dus volledig identiek uitzien onder UV-snede, maar extreem verschillend bij daglicht of onder D50. En in de praktijk worden gedrukte producten bijna nooit onder UV-gesneden omstandigheden bekeken.<\/p>\n

M3 meetapparaten hebben zowel een UV-filter als een polarisatiefilter.<\/p>\n

M1: De M1-modus wordt bereikt door een D50-lichtbron te gebruiken volgens de specificaties van ISO 3664:2009<\/a> wordt gebruikt. Aangezien de meetapparaten die in LED<\/a>s nog niet in staat zijn om het spectrum van D50 volledig te reproduceren, en neonbuizen gewoon te groot zijn, gebruiken sommige fabrikanten van meettoestellen een truc om zichzelf te helpen: enerzijds stralen ze D50-licht uit zonder UV-componenten om een zo harmonieus mogelijke meting te verkrijgen. Anderzijds stralen ze waar mogelijk alleen UV-licht uit om het effect van de optische witmakers te meten. Omdat er momenteel geen LED is die schoon UV-licht kan uitstralen, maar het papier toch verlicht wordt door omgevingslicht, wat het resultaat zou vervalsen, gebruiken sommigen een truc: ze meten de UV-cut en de slechte UV-variant op hoge snelheid op een quasi-flikkerende manier en berekenen een resultaat dat zou overeenkomen met belichting met D50-licht.<\/p>\n

Conclusie:<\/strong> Metingen met verschillende meettoestellen zijn momenteel nog erg onbetrouwbaar en voldoen niet aan de vereiste lage toleranties omdat glans, UV-componenten en de spectrale onvolkomenheden en degeneratie van de lichtbronnen problemen opleveren. Er zijn echter veelbelovende benaderingen om deze problemen in toekomstige generaties meettoestellen zo niet te elimineren, dan toch tenminste te compenseren.<\/p>\n

 <\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Sinds enkele jaren worden de mogelijkheden voor kleurgerichte metingen van drukinkten steeds eenvoudiger en goedkoper. Daarom wordt vaak aangenomen dat het meten van drukinkt eenvoudig, goedkoop en vooral zeer nauwkeurig is. En dit geldt voor verschillende merken en generaties meettoestellen. Is dat waar? Als u naar sommige onderzoeken kijkt, lijkt dit niet noodzakelijkerwijs het geval te zijn. De IFRA beweert bijvoorbeeld dat bij het meten van BCRA keramische tegels de kleurverschillen tussen verschillende meetapparaten minder dan Delta-E 0,3 zouden moeten zijn. In werkelijkheid ... <\/p>\n

Meer lezen<\/a><\/p>","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"om_disable_all_campaigns":false,"inline_featured_image":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"footnotes":""},"categories":[1,443,25,437,7],"tags":[77,533,78,80,536],"class_list":["post-397","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-allgemein","category-haeufige-fragen-zu-proofs","category-licht-und-normlicht","category-proof-software-und-technik","category-proof-wissen","tag-colorimetrik","tag-d50","tag-farbcolorimeter","tag-farbmessgerate","tag-iso-36642009","generate-columns","tablet-grid-50","mobile-grid-100","grid-parent","grid-50","no-featured-image-padding"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t